De Duitse wetgever heeft met § 44b UrhG een mogelijkheid voor auteurs gedefinieerd om hun inhoud te beschermen tegen AI-scraping. Maar deze mogelijkheid bestaat niet en leidt tot de verdere verarming van de Duitse taal in AI-taalmodellen. Onze eigen economie zal hierdoor lijden.
Inleiding
Inhoud van websites, uit openbaar toegankelijke PDF-documenten en andere documenten van dit soort mogen voor doeleinden van verwerking door kunstmatige intelligentie, met name voor Chatbots, worden ingelesen en gebruikt. Zelfs kunnen ze kortstondig worden opgeslagen voor het KI-trainingsdoel. Dat is toegestaan volgens § 44b UrhG.
Op die plek staat ook dat het lezen van inhoud voor AI-taalmodellen niet mag als de maker een machineleesbaar gebruikvoorbehoud heeft opgesteld. Ik zie generatieve AI-modellen trouwens als "data mining" in de zin van § 44b UrhG. Meer daarover in een toekomstig artikel, want het lijkt erop dat hier andere meningen zijn. Onafhankelijk hiervan wat data mining is, bestaat het probleem waar dit artikel over gaat.
Er is echter geen dergelijke vorm van gebruiksvoorbehoud, zoals ik wil laten zien. Naast chatbots zijn er trouwens ook andere zeer interessante en relevante AI-toepassingen. Daarbij horen de analyse van data, het automatiseren van conclusies of het automatisch verkrijgen van inzicht. Omdat Duits in de toekomst nog minder belangrijk zal worden, zullen alle anderen wereldwijd automatische inzichten en ontdekkingen kunnen winnen, maar wij in Duitsland alleen als we met AI-systeem niet meer Duits spreken.
Wat betekent machinesleesbaar?
Maschinenleesbaar is volgens Erwägungsgrond 35 van de EU-Richtlijn 2019/1024 een document, "wanneer het in een bestandsformaat aanwezig is dat zo georganiseerd is dat softwaretoepassingen de concrete gegevens eenvoudig kunnen identificeren, herkennen en extraheren. …"
Wie een crawler websiteinhoud voor AI-toepassingen leest, moet naar de wil van de Duitse wetgever kunnen bewijzen dat er GEEN gebruikvoorbehoud in het imprint of AGB van de website aanwezig what.
Deze bewijsvoering is alleen handmatig uit te voeren, waardoor een automatisering, zoals nodig voor AI-toepassingen, faalt.
De robots.txt-bestand is in ieder geval leesbaar voor machines. Hij regelt welke crawlers inhoud mogen lezen, en dat met het doel om zoekmachines te vormen.
De Duitse wetgever ziet het anders. Hij verstaat onder "machinaleerbaar" iets wat me doet vermoeden dat de Duitse wetgever uitgesproken onnozele en incompetent advies heeft gekregen of zich niet heeft laten adviseren.
De Duitse wetgever lijkt namelijk de opgaven in het Impressum of de Algemene Voorwaarden als leesbaar door machines te zien. Zie Drucksache 19/27426 van het Duitse Bundestag over het wetsvoorstel voor § 44b UrhG (daar: S. 89, Absatz 2), Fettdruk van mij:
"Een gebruiksvoorbehoud moet uitdrukkelijk worden verklaard en op een wijze plaatsvinden die passend is voor de automatisering bij tekst- en data mining. In het geval van online toegankelijke werken is de voorbehoudsverklaring volgens artikel 3, tweede lid, alleen dan effectief als deze in machineleesbaar formaat wordt gegeven (zie ErwG 18 onderdeel 2, tweede lid DSM-RL). Hij kan ook in het imprint of in de Algemene Voorwaarden (AV) worden opgenomen, mits hij daar ook machineleesbaar is."
Ik zeg maar dat dit Europees rechtswijzig is, wil me echter niet in de weg staan van het juridische discours. Hierop wordt opgemerkt dat het naar mijn kennis in Duitsland legaal is, ook onmogelijke contracten af te sluiten. Dat zou een voorbeeld zijn.
Hoe slecht slechte adviseurs zijn, wordt duidelijk op de website van een bekend Duits juridisch dienst. Daar wordt trouwens in het imprint de voorbehoudsclausule volgens § 44b UrhG verklaard. Deze verklaring vindt men ook als informeel commentaar in de robots.txt-bestand van genoemde website.
Helaas is in de Robots-file vergeten om, naast het bekendste AI-systeem (ChatGPT), ook het tweede bekendste systeem (van Google) uit te schakelen met een eenvoudige en onmiskenbare technische aanduiding.
Het is gewoon te simpel.
De bedoelde rechtsdienst heeft voldoende middelen om raadslieden te betalen.
Ik zie bij de Duitse wetgever overigens geen specifiek partijprobleem, maar een met het proces van de wetgeving zelf aan. Wie ooit een consultatie van de Duitse Bondskamer of politieke commissies op federaal niveau in de televisie gezien heeft, weet misschien wat ik bedoel. Hier de kern:
- Experten durven het niet te zeggen.
- Experten zijn geen experten.
- Experten hebben maar weinig tijd voor hun antwoorden.
- Experten mogen alleen op gestelde vragen antwoorden, maar niet verder nadenken.
- De hele gebeurtenis duurt maar een korte tijd.
- De antwoord van experts is vaak alleen voor halve experts begrijpelijk, niet echter voor politici die alles willen weten en moeten menen.
- Het is onbeschoft, onaangename waarheden uit te spreken, en wie wil dat nou stören?
Problemen bovenop problemen
De voorschriften van de Duitse wetgever zijn uit meerdere redenen bullshit. Hier zijn de redenen voor het mislukken van de Duitse wetgever.
Afdruk en AGB kunnen niet met zekerheid worden herkend
Imprint- en AGB-pagina's kunnen niet eens snel automatisch worden bepaald. In ieder geval lukt dit niet betrouwbaar. Dat zou het moeten zijn. Want anders zal geen AI-bedrijf meer durven vertrouwen op de lezing van Duitse webpagina's voor AI-toepassingen. Op de bovengenoemde bron staat trouwens ook op p. 89: "Bewijslast voor het ontbreken van een gebruiksvoorbehoud draagt de gebruiker [=Crawler].
Ik spreek uit ervaring. Het imprint is een onderpagina zoals elke andere onderpagina van een website. De AGB-pagina is het ook, maar dat nog vaak in PDF-vorm. Wie zich ook maar één keer met het invoeren van PDF's en het automatiseren van het extraheren van roh-tekst daaruit heeft beziggehouden, weet: het is niet eenvoudig.
Impressie- en Algemene Voorwaarden-pagina's kunnen NIET betrouwbaar herkend worden.
Viele Artikel in PDF-Form · Kompakte Kernaussagen für Beiträge · Offline-KI · Freikontingent+ für Website-Checks
My name is Klaus Meffert. I have a doctorate in computer science and have been working professionally and practically with information technology for over 30 years. I also work as an expert in IT & data protection. I achieve my results by looking at technology and law. This seems absolutely essential to me when it comes to digital data protection. My company, IT Logic GmbH, also offers consulting and development of optimized and secure AI solutions.
